Zola Jackson bevindt zich in de herfst van haar leven. Als zwarte leerkracht op pensioen heeft ze de wereld zien veranderen. Het weduwschap heeft haar reeds pragmatische geest toegedekt met een milde deken van bitterheid en berusting. Haar enige metgezel is haar hond Lady, haar enige troost een dagelijkse dosis bier.
New Orleans houdt zijn adem gespannen in en wacht angstig op de komst van orkaan Katrina. Wanneer de meeste bewoners het zekere voor het onzekere kiezen en de streek verlaten, besluit Zola om in haar huis te blijven. De krachten die de natuur ontbindt blijken geen enkel modern precedent te kennen en Zola en Lady zien en voelen het water uur na uur stijgen. De beelden van die ramp staan voor eeuwig gegrift in het collectieve geheugen van Amerika en een groot deel van de rest van de wereld.
Toch is dit geen roman over natuurgeweld, de ramp die New Orleans trof vormt slechts de groteske achtergrond waarop het levensverhaal van Zola zich projecteert. Door gebruik te maken van flashbacks neemt auteur Gilles Leroy ons mee op wandel doorheen het schijnbaar gewone leven van een ongewone vrouw. Zonder al te veel over het verhaal of de plot prijs te geven kunnen wij zeggen dat het noodlot zwaar durfde in te hakken op de levensloop en gelijktijdig op de ziel van Zola Jackson. Haar harde kijk op het leven en de soms torenhoge verwachtingen die ze koesterde voor de kleine cirkel rondom haar, maakten dat ze niet steeds het gemakkelijkste pad voor zichzelf koos. Hoewel je aan de hand van voorgaande zou kunnen denken dat ‘Zola Jackson’ een droefgeestig verhaal is, durven wij te beweren dat het eerder een ode aan de wilskracht van de mens werd.
Gilles Leroy kon reeds in 2007 de ‘Prix Goncourt’ (zowat de belangrijkste Franse literaire prijs) op zijn naam schrijven met ‘Alabama song’ en heeft dus heel wat verwachtingen geschept in verband met daaropvolgend werk. Wat ons betreft lost hij die moeiteloos in. De roman leest vlot door, enerzijds is dit te wijten aan zijn beperkte omvang (156 bladzijden is niet echt wat je een klepper noemt) en anderzijds bedient Leroy zich bijzonder efficiënt van zijn taal, met weinig woorden knutselt hij gebalde, krachtige zinnen in elkaar en roept hij zowel realistische beschrijvingen als mooie inzichten in het innerlijke van zijn protagonisten op. ‘Zola Jackson’ verdient het om gelezen te worden, deze roman benadrukt gelijktijdig zowel de nietigheid als de potentiële grootsheid van de mens.
Reageer