Gije & Carbone, 'De Muziekdoos 2: Het geheim van Cyprien'

Wonderbaarlijk mooi, maar te gehaast

Een paar maanden geleden recenseerden wij deel één van deze 'jeugdstrip-serie' en beloonden deze met een positieve score, vooral vanwege de tomeloze fantasie van de twee makers. Maar er was ook kritiek: we vonden het verhaal te gehaast en overvol. We waren dan ook benieuwd of het tweede deel zou kunnen voortbouwen op de positieve elementen en de randjes wat meer zou kunnen bijschaven.

Nola heeft zich gestort in het boek dat zij van Mathilda heeft gekregen bij haar vertrek uit Pandora. Ze is vastberaden terug te keren en als ze eenmaal alleen thuis is, voegt ze de daad dan ook bij het woord. In Pandora komt ze midden in een groot festival ter ere van de koning van Pandora terecht. Tijdens de parade wordt ze opgepikt door haar vrienden Andrea en Igor en meegenomen naar hun huis. Hier ontmoet ze Anton, een druïde die een speciaal poeder kan maken waardoor Nola niet langer opvalt in Pandora. Het is echter een tijdelijk werkend goedje, dus er zal meer gemaakt moeten worden. Anton neemt de drie vrienden mee naar zijn magische binnentuin, waar ze erachter komen dat er planten uit de tuin gestolen zijn. Nola, Andrea en Igor besluiten Anton te helpen en de vier komen erachter dat Antons eigen zoon Cyprien er iets mee te maken heeft.

In het eerste deel roemden wij Carbone om haar fantasie, maar bekritiseerden wij het overvolle verhaal. Helaas lijdt ook dit tweede deel aan dezelfde kwaal. Carbone wil ons te veel vertellen, of in ieder geval te snel. Problemen worden opgelost nog voor ze goed en wel een probleem kunnen zijn. En het grootste conflict lijkt opgelost te worden doordat de goeieriken domweg de waarheid vertellen aan het hoofd van de 'politie'. We snappen dat het verhaal gericht is op kinderen – net als het eerste deel werd ook dit deel door het jongste lid van ons huishouden verslonden en als enorm plezierig ervaren – maar we kunnen niet anders dan wensen dat Carbone wat meer de tijd had genomen. Het gaat nu zo snel dat de karakterontwikkelingen van de hoofdpersonen wat achterblijft. Kinderen kunnen veel meer gelaagdheid aan en een iets lager tempo betekent niet meteen traag en saai.

Waar wij teleurgesteld waren in het wederom te volle verhaal, maakt Gije weer heel veel goed. Simpel gezegd, 'De Muziekdoos' is een wonderbaarlijk mooie strip, eentje waarvan je hoopt dat het ooit een tekenfilm wordt, al was het maar om al die fantasie echt te zien bewegen. Daarmee niet gezegd dat tekeningen van Gije niet leven, verre van. Carbone heeft een hele reeks nieuwe karakters geïntroduceerd en wij verdenken haar ervan dat alleen maar te doen om erachter te komen wat Gije ervan zal maken. En als dat zo is, dan zijn wij haar enorm dankbaar. Want oh-oh-oh wat is het allemaal toch weer mooi, van de druïde Anton en zijn zoon in hun magische tuin tot aan de boeven die onze helden het leven zuur maken. Alles is vol leven, kleur en dynamiek. Het springt bijna van de pagina’s. En ook de frontcover is er weer eentje om je vingers bij af te likken.

Deel 2 in de 'Muziekdoos'-serie is niet beter dan deel 1. Sterker, we zouden het zelfs iets zwakker vinden omdat Carbone het juiste tempo nog niet heeft gevonden. Gije maakt dit allemaal meer dan goed, en het verhaal is makkelijk verteerbaar voor de doelgroep. We hopen wel dat Carbone voor het volgende deel iets meer de balans kan vinden en haar verhaal wat meer laat ademen.

 

Details Strips
Originele titel:
LA BOÎTE À MUSIQUE TOME 2 LE SECRET DE CYPRIEN
Scenario: Carbone
Tekeningen & Inkleuring: Gije
Uitgeverij: Dupuis
Jaar:
2019
Aantal pagina's:
56