Georges Abolin & Olivier Pont, ‘Over de grenzen van de tijd...’

Klein meesterwerkje

Toen in 2004 en 2005 het tweeluik ‘Over de grenzen van de tijd...’ verscheen, waren pers en publiek het unaniem eens: dit was een klein meesterwerkje. Georges Abolin en Olivier Pont schaafden jaren aan hun verhaal over vier jeugdvrienden die enkele jaren na hun eerste ontmoeting tot een ongelooflijke ontdekking komen.

‘Over de grenzen van de tijd...’ won verschillende prijzen en er verscheen al gauw een integrale versie. Zo’n tien jaar later verschijnt bij uitgeverij Dargaud een nagelnieuwe versie van die integrale: een gouden zet, want op die manier krijgt een jonger publiek de kans om kennis te maken met deze nog altijd imposante saga.

Een tweeluik dus, en laten we maar meteen met de deur in huis vallen: deel één is een pak straffer dan deel twee. ‘Over de grenzen van de tijd...’ vangt aan met de aankomst van een Britse familie op een landgoed aan de Italiaanse kust. We schrijven begin twintigste eeuw en toerisme is nog een onbekend gegeven. De dorpsbewoners reageren dan ook uiterst vijandig op hun nieuwe buren, en al zeker wanneer de Britse pater familias een vissersbedrijf uit de grond wil stampen.

Zoon William daarentegen vindt wel al gauw zijn plaats. Hij sluit vriendschap met twee jongens uit het dorp en met Lisa, een ietwat androgyn meisje dat met haar vader aan de rand van het dorp woont. Wanneer Lisa’s papa een mysterieuze schelp uit de zee haalt - hij is ook visser - gebeuren er vreemde dingen. Aan de hand van sfeervolle flashbacks lichten Abolin en Pont al een eerste tip van de sluier.

Deel twee speelt zich jaren later af in Centraal-Amerika. De vier zijn ondertussen volwassen en Lisa lijkt in de Costa Ricaanse jungle verdwenen te zijn. Haar drie trouwe kompanen gaan op zoek en komen voor enkele serieuze verrassingen te staan.

Zelfs tien jaar na dato valt het op hoe verfrissend dit album blijft: de Zuid-Italiaanse zon die van de eerste negentig pagina’s druipt, de onschuldige geintjes die de vier in hun jeugd uithalen en het mystieke sfeertje dat vooral in deel twee een vlucht neemt.

‘Over de grenzen van de tijd...’ is een perfecte blend van nostalgische romantiek, coming of age-perikelen en bovennatuurlijke verschijnselen. Dat deel twee ietsje minder impact heeft dan deel één is een feit, maar als totaalpakket blijft dit verhaal prachtig.

Ook de dynamische stijl van tekenaar Olivier Pont is nog altijd een streling voor het oog. Cyriel Bonin en Régis Loisel zijn nooit ver uit de buurt maar dankzij originele, vernuftige bladspiegels én een verbluffend kleurenpalet drukt Pont zijn eigen stempel op deze dubbelaar.

Het regent de laatste tijd integrales bij diverse uitgeverijen maar deze ‘Over de grenzen van de tijd...’ verdiende zeker een heruitgave. Wie een decennium geleden niet bij de pinken was, krijgt bij dezen een herkansing.

Details Strips
Scenario: Olivier Pont, Georges Abolin
Tekeningen: Olivier Pont
Uitgeverij: Dargaud
Jaar:
2015
Aantal pagina's:
208