Daniel Clay, Gebroken

Met plezier verteld

Een gewone buurt met gewone mensen, lichtjes sociaal gemixt. Daar woont Skunk Cunningham. Skunk is elf, heeft een vader, een broer en een heilige schrik voor de dochters Oswald. De vijf meisjes zijn de terreur van de buurt en ze hebben de technieken geleerd van hun opvliegende, werkloze vader. De onderhuidse spanningen leiden tot geweld, politie en meer terreur. En dan wordt ook Skunk een slachtoffer, dat maar net op tijd wordt gevonden en in een coma twijfelt tussen leven en dood.

‘Gebroken', de debuutroman van de Brit Daniel Clay, bevat redelijk wat ongewone elementen. Zo wordt het verhaal van Skunk en alles wat er toe geleid heeft, verteld door de ogen van Skunk afgewisseld met een alwetende verteller die de stukjes onthult die het verhaal compleet maken. Een beeld dat raak geschetst wordt, met een rijke beeldtaal zonder overbodige herhalingen. Ook de eenzijdige communicatie van Skunk vanuit de coma en de interpretatie van de gevoelens van haar bezoekers is boeiend en soms heel emotioneel. De geschetste personages blijven altijd menselijk, herkenbaar, evenwichtig met hun eigen kleine foutjes.

Behalve in het geval van de familie Oswald. Voor deze marginale familie worden alle clichés uit de kast gehaald, uitvergroot en in de verf gezet. Een ongemakkelijk gevoel voor de politiek correcte lezer, zeker in het begin, dat nooit echt verdwijnt. De enthousiaste onbeschaamdheid waarmee al hun manipulatie en leugens worden beschreven, doet vermoeden dat Clay veel plezier heeft gehad in het schrijven van deze familie omdat hij zonder gêne alle grenzen kon overschrijden. Een enthousiasme dat uiteindelijk overslaat op de lezer, die stilletjes tegen deze familie begint te supporteren.

Het verhaal is opgebouwd als cirkelvertelling: het begint bij het einde om vervolgens quasi-chronologisch het verhaal uiteen te zetten. Letterlijk, want wat begint bij één bijna insignificante gebeurtenis blijft maar uitdeinen en mensen raken tot je een groot web aan op elkaar ingrijpende gebeurtenissen hebt. Al lezend ontvouwt dat web zich en blijf je je verbazen over de toenemende complexiteit en gebeurtenissen. Voorspelbaar kan je het alvast niét noemen. Spannend is ook een groot woord, maar door de subtiele ontrafeling blijf je wel geboeid lezen.

‘Gebroken' is een aanrader voor iedereen die houdt van een goed geschreven boek dat vlot leest zonder te simplistisch te zijn. Een subtiele opbouw, filmisch taalgebruik en een veelheid aan gebeurtenissen en reacties zijn de andere troeven. Om nog maar te zwijgen van het uiterst sterke einde... Waar wacht je nog op?

Details Fictie
Originele titel:
Broken
Auteur: Daniel Clay
Vertaler: Anna Livestro
Uitgever: De Kern
Jaar:
2008
Aantal pagina's:
267