Frodo De Decker, ‘De Ridder 1: Kruistocht in Lederhose’

Van Star Wars tot My Little Pony

Frodo De Decker is geen bekende naam in de Vlaamse stripwereld en dat is een beetje jammer. Wij konden de tekstloze avonturen van het nette heertje Otto wel smaken. Na drie albums bij het Nederlandse Syndikaat had de auteur echter het gevoel dat hij er wel zo ongeveer het maximum uit gehaald had. Het was tijd voor iets nieuws. En dat openbaarde zich bijna per ongeluk in een van zijn schetsboeken.

Op weg naar de Frankfurter Buchmesse krabbelde Fro een ridder, strak in het harnas. Op de Boekenbeurs zelf verzon hij op een half uur tijd vijf gags. Toen hij er thuis een tiental had, bood hij ze aan aan verschillende media. Met succes, want de grappen van De Ridder verschenen al in P-magazine, Veronica en Eppo. En ondertussen zijn er zelfs al genoeg om een heel album te vullen.

Vergeleken met Otto is De Ridder in een lossere stijl getekend. Fro heeft de 'Klare Lijn' losgelaten en tekent hier en daar zelfs echt vuile middeleeuwen. Tegelijk toont hij opnieuw het technische aspect van het striptekenen volledig onder de knie te hebben. Herhalingen, camerastandpunten, lege decors, teksten achter tekenkaders, plaatindelingen, er wordt lustig mee geëxperimenteerd maar wel steeds in functie van het vertellen van de grappen.

Wat die grappen betreft: we hebben zo’n vermoeden dat we ons wel zouden amuseren tijdens een avond op café met Fro. De onvermoede en daardoor vaak erg amusante knipogen naar de populaire cultuur zijn heel divers, van Mr. Bean over Star Wars en Sneeuwwitje tot My Little Pony. Maar of het nu Pippi Langkous in een veldslag, Samson en Gert op kruistocht of Norro/Zorro is, opnieuw zijn ze ondergeschikt aan de grap. Overigens vonden we de gags die op zichzelf bestaan minstens even geslaagd.

‘De Ridder’ doet onvermijdelijk denken aan strips zoals ‘Floris van Dondermonde’ en ‘Dating for Geeks’. Wat die twee wel hebben is een zekere consequentie. Zo heeft de covertekening van 'De Ridder' eigenlijk niets te maken met de grappen binnenin. En hoewel ze zeker niet de minst geslaagde zijn, zitten de moppen rond onder meer het lijntje van Junkie de Viking, de eigentijdsheid van Jezus Christus en het fotokopieerapparaat van de bibliotheek van Alexandrië echt wel als een tang op een varken. O, en twee dt-fouten in één strip zijn er echt wel twee te veel.

Vandaag moet je al een spin-off tekenen om als striptekenaar opgepikt te worden door de pers. De kans is dus klein dat ‘De Ridder’ plots nieuwe deuren opent voor Frodo De Decker. Dat is jammer, maar laat het je vooral niet tegenhouden om je te amuseren met dit nieuwe album. 

Details Strips
Auteur: Frodo de Decker
Uitgeverij: Het Syndikaat
Jaar:
2017
Aantal pagina's:
48