Frank Giroud & José Homs, 'Angelus'

Bijna perfect

Voor de verandering willen we beginnen met onze conclusie. Niet als misplaatste gimmick, maar om de boodschap meteen duidelijk te maken. Dit is een bijna perfecte strip. De tekeningen zijn wonderschoon en weten een iets te complex verhaal moeiteloos verteerbaar te houden, en de afwerking van uitgeverij Dupuis is van enorm hoog niveau. Nu we dat achter de rug hebben kunnen we snel verder.

Het verhaal is dat van Clovis Chaumel, een man zo strak in het keurslijf dat zijn foto niet zou misstaan als illustratie voor het woord 'saai'. Hij is getrouwd, maar als de passie er ooit was is deze inmiddels lang vergaan – de echtelieden zijn eerder collega’s dan geliefden. Zijn puberende zonen hebben net zoveel respect voor hem als hij voor zichzelf heeft: weinig. Als klap op de vuurpijl is bij Clovis recentelijk ook nog eens beenmergkanker geconstateerd. Genoeg misère voor een volledig seizoen van een tv soap. Zijn leven neemt echter een drastische wending wanneer hij tijdens een zeldzaam museumbezoek bijna tot tranen geroerd wordt door ‘Het Angelus’ van Jean-François Millet. Een mooi, maar niet buitengewoon schilderij dat een geheim met zich meedraagt. Een geheim dat eerder Salvador Dalì obsedeerde en ook Clovis niet los laat. Zijn zoektocht naar antwoorden blijkt niet alleen de sleutel tot zijn eigen levensgeluk, maar legt ook een bizar familiegeheim bloot.

Frank Giroud’s passie voor de beeldende kunst komt in deze strip goed naar voren. De schrijver heeft een mysterie weten te combineren met een kunstgeschiedenisles. ‘Angelus’ komt langzaam opgang, maar schakelt al snel naar de hoogste versnelling. De plotwendingen schieten je letterlijk om de oren en elk antwoord levert een nieuwe vraag op. Het plot werd echter zo complex dat wij ons begonnen af te vragen of Giroud het wel naar tevredenheid zou kunnen afronden. Het gevolg van zijn ingewikkelde verhaal was dat sommige karakters er wat bekaaid vanaf kwamen en bepaalde lijntjes werden afgeraffeld. Het hoofdverhaal is echter, ondanks die complexheid, erg bevredigend. 

De ster van deze strip is voor ons José Homs. De tekenaar heeft een realistisch ogend stijl, met veel karikaturale invloeden. Zijn proporties zijn net iets uitvergroot en het geeft zijn werk een air van het bizarre. Een vergelijkbaar voorbeeld is de mascotte van MAD magazine. Het gevolg hiervan is dat je veel meer naar de gezichten van de karakters gaat kijken. En laat dat nou juist één van Homs’ sterkere punten zijn. Het is wonderlijk om de subtiele veranderingen in de gelaatsuitdrukkingen van Clovis te zien naarmate het verhaal vordert. Wat de tekeningen er nog meer uit laten springen is het prachtige kleurgebruik. De tekenaar kent geen angst en zijn kleurenpallet is gedurfd en heerlijk divers. Dat de kleuren ook de emotionele groei van de hoofdpersoon accentueren is een bonus. Door Homs zien en voelen we Clovis als mens veranderen. Het is een huzarenstukje, dat de tekenaar completeert met een oog voor detail en een kundige regie.

Bijna perfect zeiden wij. En daar blijven we bij. Het complexe verhaal zorgt ervoor dat je als lezer af en toe iets te hard moet nadenken om bij te blijven. Maar het prachtige tekenwerk maakt dat je je best blijft doen. Je wil simpelweg meer van Homs’ werk zien. Wij kunnen en willen iedereen deze strip aanraden, al was het maar voor de plaatjes.

Details Strips
Angelus omslag cover
Originele titel:
'L'angelus'
Auteur: Frank Giroud
Tekenaar: José Homs
Uitgeverij: Dupuis
Jaar:
2013
Aantal pagina's:
112