Floor de Goede, 'Flo 6: Spoorloos verlangen'

Oude Flo, leuke Flo

We dachten Flo te kennen. We volgen zijn online strip-dagboek nu toch al enkele jaren. Elke dag lezen we in enkele kadertjes waar Floor de Goede mee bezig is. Waar hij aan denkt, wat hij doet, hoe het met zijn vriend Bas gaat.

We dachten hem te kennen, zijn stijl, zijn manier van vertellen. Als nu blijkt dat we toch niet zo alwetend zijn, is dat een aangename verrassing. 'Flo 6: Spoorloos verlangen' is anders. Wellicht omdat dit ouder is: de strip in dit album verscheen in 2007 al op Flo's website. Er wordt dus teruggegrepen naar vroeger – naar tijden toen Flo ons onbekend was.

Toen Flo nog kleinere ventjes tekende met kortere beentjes en grotere hoofden. Een stijl waarin je de Floor de Goede van vandaag herkent – uiteraard – maar die toch net dat beetje anders is. Iets naïever, iets minder eigen. In de zeven jaar die volgden op deze strip is Flo geëvolueerd. Zijn tekeningen zijn iets volwassener geworden. Minder tekenfilm, minder compact.

Toch is het niet die oudere stijl die dit anders maakt. Dat is het verhaal. Dit album is geen opeenvolging van op zichzelf staande dingetjes, zoals je ze tegenwoordig op Flo's site ziet. Geen gags in de trant van Garfield en Snoopy. Nee, dit is één verhaal, met begin, midden en einde. Een ontroerend verhaal. Over verlies, dromen, eenzame mensen en vreemde monsters.

Concreet? Wel, er gebeurt iets vreselijk: Flo en zijn vriend Bas crashen met de trein. Ze zijn de enige overlevenden. Ze gaan op zoek naar de bewoonde wereld, die blijkbaar niet te vinden is. Het enige herkenbare dat ze ontdekken is een deur met daarachter een vreemde mythische figuur. Een engel met donkere gevolgen. Flo moet een beslissing maken, eentje die met liefde te maken heeft.

We vertellen de clou van het verhaal niet. Zelf werden we immers aangenaam verrast – we wisten absoluut niet waar dit naartoe ging. Dat ontdekken is wat dit album leuk maakt. We raden je aan gewoon mee te gaan – zelfs als je het niet meteen begrijpt. Floor de Goede vertelt dit immers in raadsels. Of: in metaforen, als je dat liever hoort. Dat waren we niet gewoon. Ok, Flo durft nog altijd enige poëzie in zijn strips te leggen – wellicht is het net dat wat hem zo boeiend maakt – maar meestal ligt dat poëtische in een rake observatie van de realiteit. Zelden gaat hij volledig in meta-stand.

Dat doet hij hier dus wel. Het verhaal is er eentje in het hoofd en dat is leuk. Je begrijpt hoe Flo zich voelde, in 2007. De missie is dus geslaagd. Op zich is dat voldoende. Zij die nog nooit een 'Flo' lazen zullen dan ook aangenaam verrast zijn. Zij die weten wat Flo tegenwoordig doet – dingen als de fantastische strip 'Dansen op de vulkaan' – zullen de evolutie zien. Ze zullen het eigenaardige van dit boekje erkennen. Wat, moeten we toegeven, net zo leuk is.

Details Strips
Auteur: Floor de Goede
Uitgeverij: Strip2000
Jaar:
2014
Aantal pagina's:
80