Elvis Peeters, 'Dinsdag'

Terugblikken zonder spijt

De Belgische Elvis Peeters, synoniem van Jos Verlooy (°1955), is een bezige culturele bij. De man maakt niet alleen deel uit van verscheidene muzikale projecten, maar vormt samen met zijn echtgenote, Nicole Van Bael, een schrijversduo dat puike theaterstukken, hoorspelen, verhalen en romans aflevert. Met 'Dinsdag' zijn ze aan hun derde roman toe.

Terwijl het voorgaande boek 'Wij' handelde over adolescenten, staat in 'Dinsdag' een doodgewone dag uit het leven van een enkele oude man in de Brusselse rand centraal. Hij blijft naamloos en zou op het eerste gezicht om het even wie kunnen zijn. Het is de grijsaard die op een terrasje van de namiddagzon geniet, de man die elke dag getrouw zijn krant koopt in het winkeltje op de hoek of de figuur die je 's avonds steevast een laatste sigaret ziet roken op het balkon van het appartementsgebouw in je buurt.

Toch is hij niet om het even wie, dat blijkt uit zijn gedachtestroom. Terwijl de uren verstrijken en hij routineus de dagelijkse klusjes uitvoert, laat hij de herinneringen op zich afkomen. Zo denkt hij terug aan zijn grote liefdes, waarvan hij te vroeg afscheid heeft moeten nemen. Er valt te lezen hoe ze elke zomer geraniums plantten en samen woordeloos naar het intense rood staarden of hoe ze 's zondags steevast ijs gingen eten. Het levert bijzonder mooie passages op over wat het is om samen oud(er) te worden en tijd door te brengen met elkaar, ook in slechte periodes van ziekte. De grijsaard komt zo aardig sympathiek over.

Dit wordt echter steevast gecounterd door 's mans verleden, dat gruwelijker blijkt te zijn dan gedacht. De jonge versie van de man was allesbehalve een trouwe minnaar, maar een stevige drinker, een verkrachter, een gevechtspiloot en een moordende huurling in het Congo uit de koloniale tijd en dat is nog geen exhaustief lijstje. De lezer wordt zo deel van een spanningsveld, waarbij hij een bijzonder dubbel gevoel ervaart en het moeilijk wordt om stelling in te nemen.

Dat is een grote verdienste die 'Dinsdag' absoluut de moeite maakt. Naast de verglijdende film van indrukken uit een bewogen en veelzijdig verleden, besteedt Peeters ook uitgebreid aandacht aan dagdagelijkse handelingen als opstaan, inkopen doen en verpozen in een fauteuil. In plaats van iets vluchtigs wordt de tijd door deze combinatie een uitgerekte substantie, waardoor die haast tactiel wordt. Tel daarbij Peeters' uitstekende intuïtie voor taal en ritme en het resultaat is meer dan geslaagd. Een voorproefje om af te sluiten: 'Europa bulkte van de hoop en de toekomstverwachting, vliegtuigen schreven met gekleurde rook slagzinnen in de lucht, de hemel zelf was het uithangbord'.

Details Fictie
Dinsdag cover
Uitgeverij: Podium
Jaar:
2012
Aantal pagina's:
171