Edwin Winkels, 'Haar laatste vlucht'

Reconstructie van een drama

De twee zusjes Josefa en Esther die na vijf jaar herenigd worden met hun ouders, de piloot en oorlogsheld Pepe Calvo, Angel wiens vrouw elk moment kan bevallen en de Markiezen van Leis: het zijn slechts enkele van de passagiers die door het lot werden samengebracht op Aviaco-vlucht van 4 december 1958. Onder twijfelachtige omstandigheden stijgt het vliegtuig op en slaat een kwartier voor de landing te pletter tegen de bergwand van de Pico Pasapan, ook wel 'de Knie van de Dode Vrouw' genoemd. Alle inzittenden - zestien passagiers en vijf bemanningsleden – laten hierbij het leven.

Op dit drama baseerde Edwin Winkels zich voor zijn tweede roman, ‘Haar laatste vlucht’. Die kwam er nadat hij op de begraafplaats van Montjuïc in Barcelona een bijzonder graf opmerkte, met een groot borstbeeld en het opschrift: 'Vliegen was je wens, en je vloog zo hoog, zo hoog dat je verdween ...’. Het bleek de laatste rustplaats te zijn van de achttienjarige Maribel Sastre, stewardess tijdens die noodlottige vlucht van Vigo naar Madrid. Historische documenten en gesprekken met nabestaanden leidden uiteindelijk tot deze reconstructie, die Winkels grotendeels vanuit het oogpunt van de jonge stewardess vertelt.

Dat vertellen gebeurt niet chronologisch. Van de jonge Maribel - die ervan droomt om stewardess te worden - springt hij naar haar oude moeder, die jaren na de crash nog steeds probeert om het drama een plaats te geven. Van de ouders Emilia en Rafael die uit armoede twee van hun dochters bij hun grootvader moeten achterlaten, schakelt hij over naar hun euforische thuiskomst vijf jaar later, de angst als blijkt dat het vliegtuig van de meisjes vermist is en de klap wanneer ze te horen krijgen wat er is gebeurd.

Tussendoor neemt Winkels je telkens weer mee aan boord van die vlucht. Je voelt de angst van de passagiers, de woede van de piloot wanneer de radio het weer eens begeeft, de onrust van Maribel, de opluchting als de landing nadert en uiteindelijk het besef dat het alsnog compleet mis zal gaan.

Winkels deed gedegen research voor zijn verhaal, zoveel is duidelijk. Hij is er niet alleen in geslaagd om de crash erg minutieus te reconstrueren, maar ook om de betrokkenen zo duidelijk te beschrijven dat je ze op den duur haast persoonlijk lijkt te kennen (al zit daar wellicht ook een stuk fictie tussen). Doordat het boek je tussen de regels door ook nog een scherp beeld meegeeft van het Spanje uit de jaren vijftig - onderdrukt door het regime van dictator Franco - maakt het zijn rol als historische roman meer dan waar.

Dus ja, lees ‘Haar laatste vlucht’. Zet tijdens de eerste hoofdstukken misschien even door, want het is best wel wennen aan al die verschillende personages. En wees mild op het einde, dat gerust wat minder zoet had mogen zijn. Want deze twee puntjes van kritiek wegen niet op tegen het grote middenstuk: een boeiende, beklemmende, persoonlijke en bij momenten hallucinante (dat zo’n oud toestel bij zo’n storm de lucht ingaat!) leeservaring.

Details Fictie
:
:
Jaar:
2014
Aantal pagina's:
288