Donald Ray Pollock, 'Knockemstiff'

Donkere groeten uit Knockemstiff

Amper enkele weken na het uitbrengen van ‘Al die tijd de duivel’, publiceert uitgeverij Karaat een tweede boek van Donald Ray Pollock, zijn debuut ‘Knockemstiff’. En dat is goed nieuws, want ook dit boek staat bol van verdoemde personages, alcohol- en drugsmisbruik en gratuit geweld. Kortom, alles wat ‘Al die tijd de duivel’ zo verdomd verslavend maakte, vind je ook hier een grote hoeveelheden terug.

In tegenstelling tot de roman ‘Al die tijd de duivel’ is ‘Knockemstiff’ een verzameling kortverhalen, een genre dat in de VS nog steeds enorm populair is en een makkelijke manier om een schrijver aan een potentieel publiek voor te stellen. Alle verhalen spelen zich af in en rond Knockemstiff, een klein gehucht in zuidelijk Ohio, waar ook de schrijver vandaan komt. Wat leefde in Pollocks roman, is ook hier prominent aanwezig. De meeste personages leiden een verdoemd leven, zitten aan de grond en verdrijven hun duivels door middel van sloten drank en bergen medicijnen. Geweld wordt niet geschuwd en een mogelijk gevangenisbezoek hangt hen steeds boven hun hoofd.

Schijnbaar doffe ellende dus, ware het niet dat Pollock alles overgiet met een saus van de donkerste humor, zodat alles dragelijk blijft. De schrijver schept er verder een pervers genoegen in zijn personages steeds weer de duivel aan te doen maar is tegelijkertijd mild voor hen. Ze leiden geen makkelijk leven in dat kleine gehucht, maar dragen hun lot met een zekere waardigheid.

Niet alle verhalen zijn even goed, daar moeten we niet flauw over doen. Af en toe lijkt een verhaal enkel te dienen als oefening in sfeerschepperij. Dat doet Pollock fantastisch, daar niet van, maar hier en daar ontbreekt het aan inhoud om een verhaal meerwaarde te geven. Laten we het beschouwen als leergeld, iets wat zijn vruchten afwerkt in ‘Al die tijd de duivel’. Evenveel keren echter is het wel raak en zie je de ruwe diamant, die Pollock is, schitteren in alle pracht.

In ‘Het ware leven’ bijvoorbeeld, dat teert op een cocktail van whisky en geweld in een drive-in cinema. Een soort instant coming-of-age voor de kleine Bobby, aangespoord door zijn losgeslagen vader. Of in ‘Begin ik opnieuw’  waarin een vader het opneemt voor zijn gehandicapte zoon. Ook prachtig en misschien het meest aangijpende verhaal is ‘Het lot van het haar’, waarin de jonge Daniël van huis uit vlucht nadat zijn vader zijn lange haar kortwiekt. Verdere ingrediënten zijn een truckchauffeur, pillen en een pruik. De uitwerking moet u zelf maar lezen, maar de uitkomst is schokkend.

In sé is ‘Knockemstiff’ een vingeroefening voor ‘Al die tijd de duivel en je ziet een schrijver die hard bezig is zijn stem te zoeken, balast weg te gooien, uit te puren. Je kan ook niet naast de steile evolutie tussen boek één en twee kijken, als je zo zo kort na mekaar te lezen krijgt. Voor wie al gegrepen werd door ‘Al die tijd de duivel’, is ‘Knockemstiff’ de ideale verderzetting in Pollocks wereld. Voor alle anderen is het de ideale introductie in diens werk. Alle thema’s van zijn werk zijn prominent aanwezig, en de uitwerking is veelal sterk. Het blijft sowieso een goed boek van één van dé nieuwe stemmen in de literatuur van wie nog veel verwachten. Een derde boek is in de maak. Hier wordt nu al afgeteld naar de release van nieuw werk.

Copyright foto: Kevin Mears

 

Details Fictie
Originele titel:
Knockemstiff
Auteur: Donald Ray Pollock
Vertaald Door: Charles Bors, Mon Faber, Jona Hoek, Stefanie Liebreks
Uitgeverij: Karaat
Jaar:
2014
Aantal pagina's:
221