Diverse auteurs/illustratoren, 'Zo mooi anders'

Zo mooi divers, zo mooi anders

Uitgeverij Lemniscaat vroeg eenentwintig illustratoren om een geliefd gedicht van een illustratie te voorzien. Het resultaat is een werkelijk prachtig vormgegeven ‘gedichtenprentenboek’, dat de welluidende titel ‘Zo mooi anders’ kreeg.

De voorflap met een sobere illustratie van Sandra Klaassen verbeeldt m.i. de essentie van deze uitgave: een jongen in een roeibootje stijgt uit zee op. Een op het eerste zicht eenvoudige, maar krachtige prent, wat geheimzinnig ook, die de belofte inhoudt om de lezer mee te voeren naar onbestemde oorden. Precies dat weten de illustratoren in ‘Zo mooi anders’ schijnbaar moeiteloos te bewerkstellingen. De eerste prent is al meteen een voltreffer. Doesjka Bramlage – bekend van o.a. haar illustraties voor ‘Moffel en Piertje’ – verbeeldt de oude vrouw uit gedicht ‘XXII’ van Rutger Kopland: “Ze wacht met oude thee en oude handen”. Bramlage herleidt de protagoniste tot haar contouren. Binnenin die vorm verbeeldt ze de schoonheid die eens was; de ondergaande zon verhoogt de tristesse die van de prent uitgaat. Het resulteert in een beklijvend portret dat een mooie opmaat vormt voor deze verzamelbundel.

De titel indachtig, presenteert ‘Zo mooi anders’ zich als een rijk en divers ‘prentenboek’, Inhoudelijk valt de eigenzinnige invulling in keuze qua gedichten op. Van eerder voorspelbare poëzie, met gedichten van Annie M.G. Schmidt, Hans Andreus en Hans Hagen tot ‘The Lake Isle of Innisfree’ van Yeats, ‘Lamento’ van Remco Campert en een Zuid-Afrikaans gedicht van Boerneef. Willem Wilmink is de enige dichter die tweemaal voorkomt.

Stilistisch overtuigt ‘Zo mooi anders’ met een veelheid aan indrukken en een verscheidenheid in technieken en gebruikte materialen. Linde Faas weet heimwee en verlangen haast tastbaar te maken bij een gedicht van Toon Tellegen. Bij Paula Gerritsen wordt de stad uit het gedicht van Joke van Leeuwen tot een ‘unheimlich’ oord, waarin de verteller en de oude vrouw als nietige figuurtjes rondzwerven. Erg mooi is de verstilde prent van Irene Goede bij een gedicht van M. Vasalis over een winterochtend. Daartegenover staat de expansie van kleuren in een expressieve prent van Mies van Hout bij het gedicht van Hans Andreus, waaraan de titel van deze verzamelbundel werd ontleend. Ook Ingrid Schubert bedient zich van felle kleuren, gecombineerd met een uitgekiende compositie en collagetechniek. Haar illustratie bij ‘Siberië’ (Bart Moeyaert) resulteert zo in een blikvanger van formaat.

Zowel inhoudelijk als visueel weet ‘Zo mooi anders’ de belofte uit de titel met verve waar te maken in een gevarieerd en rijkgeschakeerd gedichtenprentenboek. Het absolute vakmanschap en de eigenzinnige interpretatie van de poëzie door de illustratoren zijn meteen de grootste troeven.

Details Poëzie
Auteur: Diverse auteurs
Uitgeverij: Lemniscaat
Jaar:
2015
Aantal pagina's:
48