David Barrow, 'Heb jij misschien Olifant gezien?'

Wie niet weg is, is gezien

De frivole voorpagina doet de titel van Barrows debuut alle eer aan. Een jongetje is op zoek naar Olifant die zich overduidelijk achter een – naar zijn maatstaven – piepklein boompje verstopt heeft. Een klein wit hondje heeft de kolos overigens wél al ontdekt. In het verhaal keert het motief van zoeken, verstoppen en gevonden worden terug. Het jongetje wil best verstoppertje spelen met Olifant, maar waarschuwt: “O ja, maar je moet wel even weten dat ik HEEL ERG goed ben in verstoppertje.”

Dat blijkt niet meteen uit het vervolgverhaal. Hij kan Olifant nergens terugvinden, terwijl de goedmoedige dikhuid zich echt niet zo goed verstopt heeft: verborgen achter een fotokader, verstopt onder een dekentje of onder de lampenkap. Het jongetje kijkt – toevallig? – net de verkeerde kant uit of zoekt op de foute plaats. Ook zijn ouders lijken Olifant niet op te merken. Rijst de vraag of het jongetje zijn zoektocht niet ‘speelt’ en slechts doet alsof hij olifant niet ziet. En wie doordenkt, kan zich de vraag stellen of olifant überhaupt wel bestaat. Barrow laat jongere kinderen in hun eigenheid en doorprikt de mythe niet; het is aan het kind om de ware toedracht in te vullen. Dat geldt overigens ook voor het spitsvondige einde, mét speelse twist, dat kinderen opnieuw laat fantaseren.

David Barrow werd twee jaar geleden nog bekroond met de Sebastian Walker Award voor de meest veelbelovende kinderboekenillustrator van Groot-Brittannië. Een terechte bekroning, zo lijkt ons. Barrow is zo’n illustrator die nog durft experimenteren. Met z’n materiaal en techniek bijvoorbeeld: hij gebruikt waterverf waardoor geen egale kleurvlakken of lijnvoering ontstaan. Dat geeft de prenten meteen extra cachet, waardoor ze tot meermaals bekijken uitnodigen.

Dat geldt eveneens voor het exploreren van kleuren en contrasten. Barrow is niet bang van surreële combinaties, maakt dankbaar gebruik van licht en schaduw. Boomkruinen blijken uitgelopen verfvlekken die ook weer in elkaar overlopen en zo de dichtheid van het bos suggereren. De illustrator herleidt de ruimtes tot hun essentie en vermijdt overbodige franjes. Het – overigens donker gekleurde – jongetje, z’n hondje en Olifant blijken blikvangers bij uitstek. Hun mimiek wordt met enkele lijnen en punten trefzeker opgeroepen.

Het is maar moeilijk te geloven dat ‘Heb jij misschien Olifant gezien?’ het debuut is van David Barrow. Het mag alleszins duidelijk zijn; hier heeft een veelbelovend illustrator het penseel ter hand genomen.

Voorlezen 3+

Details Fictie
Originele titel:
Have You Seen Elephant?
Auteur/illustrator: David Barrow
Uitgeverij: Gottmer
Jaar:
2017
Aantal pagina's:
32