Cyril Pedrosa, 'Portugal'

Er is maar één waarheid, en die is goed

Liefst zouden we in kleinere lettertjes schrijven. Om bescheiden te blijven. Wie iets uitschreeuwt, wordt meestal niet serieus genomen. De film die een Oscar wint, wordt gewantrouwd. Maar laten we het toch maar zeggen, de bom mag ontploffen: 'Portugal' is een van de beste strips ooit.

Onverwacht is dat niet. Cyril Pedrosa, verantwoordelijk voor 'Portugal', maakte eerder al 'Drie Schimmen'. Een weergaloze vertelling, een schot in de roos, in je hart en alles wat er mee te maken heeft. Een successtrip dus. De verwachtingen na 'Drie Schimmen' waren immens. Hoe zou een auteur zoiets kunnen opvolgen? Met 'Portugal' dus.

Iets helemaal anders. Geen sprookje deze keer, maar een semi-autobiografisch verhaal over een striptekenaar, Simon, die op zoek gaat naar zijn roots. Simons grootouders komen uit Portugal, maar echt kennen heeft hij ze nooit gedaan. Een band met het land heeft hij niet, dacht hij. Tot hij uitgenodigd wordt op een Portugees stripfestival. Hij verblijft drie dagen in het land en er verandert iets. Wat, dat lees je in de daaropvolgende 225 pagina's.

Hoe moet je iets omschrijven dat je zo goed vindt? Door te zeggen dat het verhaal diep gaat, psychologisch zo sterk is dat het herkenbaar wordt voor iedereen die twee armen en twee benen heeft? Of door de tekeningen te omschrijven? Want die zijn zo fantastisch dat het bijna misdadig wordt. Subtiel, ze staan niet in dienst van het verhaal, ze zijn het verhaal. In kleur, compositie, realiteit en originaliteit ademen ze uit wat Simon voelt en denkt. Het Portugal dat hij bezoekt is zo vrolijk zonnig dat je de verfrissende zeewind voelt die het zweet tegenhoudt. Het terras in het zuiden van Frankrijk dompelt je onder in een aangename, naar pastis ruikende, donkerblauwe nacht.

Moeten we het hebben over de details die alles vervolledigen? Vermelden dat de manier waarop Pedrosa mensen tekent indruk maakt – vrolijk realistisch maar met een Disney-expressiviteit, zonder de morele of irritant relativerende toon van de films. Dat hij experimenteert in stijl zonder dat het opvalt of arty-farty wordt?

We houden het misschien best kort, omdat kleiner schrijven niet kan en omdat lofbetuigingen snel vervelen. 'Portugal' is gewoon machtig in verhaal, personage, tekeningen en sfeer. Je voelt als nooit tevoren de wind, de zon, de twijfel. Hoe Pedrosa het doet, weten we niet. Hou je enkel van supermannen, of ga je niet verder dan 'Suske en Wiske', laat dit dan liggen. Maar weet dan ook dat je nog veel bij te leren hebt.

Details Strips
Auteur: Cyril Pedrosa
Uitgeverij: Silvesterstrips
Jaar:
2012
Aantal pagina's:
261