Cyril Pedrosa, 'Drie Schimmen'

Een Grimmige strip

Er was eens, lang, lang geleden, een tijd waarin twijfel heerste. Waarin de mensen dachten dat sprookjes voor kinderen waren, net als strips. Een tijd waarin de mens dwaalde. Maar plots, nog niet zo lang geleden, stonden de 'Drie schimmen' op. Sindsdien is er duidelijkheid.

Wie waren die drie schimmen? Behalve een titel, zijn het drie ruiters. Drie gemaskerde figuren te paard, die ver op een heuvel staan. Ze kijken, en stilletjes komen ze dichterbij. Wat kon Louis anders doen dan vluchten. Hij wist namelijk dat ze voor Joachim kwamen, zijn zoon. Als hij thuis bleef, bij zijn vrouw, in zijn eenzame huis tussen de bossen, zou het slecht aflopen. Zoveel was zeker. Daarom vertrok hij. Naar de gebieden over de rivier. Het kon niet anders of de schimmen zouden het spoor verliezen. Of niet? Wat stond hem te wachten, daar over het water? Pijnlijke emoties, confrontaties met de diepste geheimen en angsten. Hij vluchtte, niets zou nog hetzelfde zijn.

Cyril Pedrosa tekende het verhaal van Joachim en zijn vader. Het relaas van de 'Drie schimmen' - deze strip - verscheen in 2008. Het werd een succes. Niemand die het boek vastnam, bleef dezelfde. 'Drie schimmen' maakte iets los. Het is een strip, zeker, maar ook iets anders. Velen wisten wel al dat die boekjes tegenwoordig ook voor volwassenen gemaakt worden, maar dit kwam onverwacht.

Die tekeningen in zwart-wit: gedreven als de figuurtjes van Disney, maar dan in het duister van een angstaanjagende nachtmerrie. Wat was dat? Waarom werd iedereen er door geraakt? Mikten de vaak woordenloze pagina's hun pijlen rechtstreeks tot de ziel? Was het omdat de gruwel van een ouder die een kind dreigt te verliezen, omgezet werd in een vreemd verhaal waarin net geen wolven voorkwamen? Of kwam het omdat er een universum bewandeld werd waarin normaal gezien sprookjes schuilgaan?

Misschien beseften de lezers dat zo'n sprookje niet is wat je er van verwacht. Dat ze in essentie over duistere raadsels gaan en je ze verre van opgepoetst kan vertellen. Dat een sprookje ruw is, emotioneel en genadeloos. Kan het dat 'Drie Schimmen' in al zijn eenvoud een Grimm is voor moderne tijden, een medicijn voor een periode waarin verhalen vaak te krampachtig de verwachtingen van een categorie willen inlossen?

Na 'Drie schimmen' kon geen mens er nog aan twijfelen: sprookjes zijn er niet enkel voor de kleinsten, en strips al helemaal niet. Cyril Pedrosa vertelt een verhaal dat moeiteloos de tand des tijds doorstaat. De mens mag weer rustig slapen gaan. Sprookjes en strips mogen weer lang en gelukkig leven. 'Drie schimmen' is er en wie het niet leest heeft ongelijk.

Details Strips
Auteur: Cyril Pedrosa
Uitgeverij: Silvesterstrips
Jaar:
2008
Aantal pagina's:
268