Charles Ducal, 'Kroniek van een verzonnen leven'

Het ware gelaat van een dichter?

Charles Ducal (alias Frans Dumortier, 1952) is vooral bekend als een begaafd dichter en eerste Dichter des Vaderlands. Behalve 'De meesterknecht' (I992) - een bundeling van verhalen - publiceerde hij nauwelijks proza. Met 'Kroniek van een verzonnen leven' brengt hij nu op een vrij genadeloze manier zijn eigen leven in beeld. Een grimmige roman vol verrassende wendingen.

Er is het kind dat in het begin van het verhaal geen naam heeft, goed presteert op school en de wereld als klein ervaart. Hij groeit op het platteland op, waar hij vrijwel meteen met de dagelijkse realiteit wordt geconfronteerd: de geboorte van kalveren, biggen, veulens en lammeren. Baby's is voor het jongetje nog een ander hoofdstuk.

"Pasgeboren kinderen komen van God. Hoe dat gebeurt weet hij niet. Op een dag verdwijnt moeder naar de stad. Een week later komt ze terug en heeft ze het kind bij zich (...) Het is tussen moeder en God."

Het jonge hoofdpersonage, ongewild getuige van een verkrachting die hem als een trauma blijft achtervolgen, stelt zich er niet al te veel vragen over. Er zijn andere zaken die hem bezighouden. Waarom moet hij naar de mis gaan? Waarom is zijn vader zo afwezig? En voor alles is er zijn ontluikende seksualiteit.

"Hij wil het niet, maar de tieten verschijnen zomaar in zijn hoofd, zijn gedachten. Hij bidt, hij probeert er niet aan te denken, maar altijd weer komen ze terug." 

Ducal beschrijft het allemaal op een redelijk zakelijke manier tot het moment dat de jongeling als Remi Desssein - zijn alter ego - wordt opgevoerd en alles een meer emotionele wending neemt. Eenmaal op de Leuvense universiteit aangekomen gaat de wereld voor hem open. Hij staat op de barricaden, gaat met een meisje naar bed en raakt door pornografie bezeten.

Cruciaal is bovendien zijn ontmoeting met Joris Smidts, een vriend en talentvol schrijver wiens manuscript hij later in handen krijgt.

"Is dat de test waaraan de vroegere vriend hem heeft willen onderwerpen? Of hij bereid is na al die jaren zijn fout te herstellen, toe te geven de mindere te zijn en alles in het werk te stellen om een werk, superieur aan het zijne, de waardering te schenken die het verdient?"

'Kroniek van een verzonnen leven'  is een indringend boek, weliswaar in een voor een roman behoorlijk afstandelijke geschreven stijl. Toch laat Ducal hier en daar zijn ware gelaat zien: een afrekening met een streng katholieke jeugd, een marxistisch-leninistisch verleden, zijn job als leraar en meer. Redenen genoeg om 'Kroniek van een verzonnen leven' met grote aandacht te lezen.

 

Details Fictie
Uitgeverij: Atlas Contact
Jaar:
2018
Aantal pagina's:
173