Canales & Pellejero, naar Hugo Pratt 'Corto Maltese 14: Equatoria'

Avontuur avontuur avontuur

Hergé zei nee, waardoor Kuifje nu geen nieuwe avonturen meer beleeft. Edgar P. Jacobs zei niet nee, waardoor ‘Blake & Mortimer’ lekker doorgaan. De twee Britten kregen andere ouders, andere tekenaars, andere scenaristen en hollen nog altijd van het ene mysterie in het andere.

Wie had er gelijk: Hergé of Jacobs? Oftewel wat is het beste: een stripreeks stopzetten eens de geestelijke vader overlijdt of de fakkel doorgeven aan andere stripmakers?

Het blijft een moeilijke vraag. De recente ‘Blake & Mortimer’-albums zijn zeker geen schande. Ze entertainen. Geven je wat je verwacht.

Is puur entertainment evenwel reden genoeg om een succesvolle stripreeks verder te zetten? Is het geen vergiftigd geschenk aan de nieuwe makers? Krijgen ze genoeg vrijheid om te doen wat ze willen of zijn ze slechts werkkrachten die slaafs volgen wat iemand anders ooit verzon?

Uiteraard is het antwoord niet het één noch het ander. Er zijn reeksen, als ‘Robbedoes’, die opleven wanneer iemand anders ze overneemt, maar ook het tegendeel bestaat. De recente ‘Blake & Mortimer’-incarnaties zijn niet slecht, maar ontberen de vrijheid en oprechte inspiratie van Jacobs.

Hoe zit het nu met ‘Corto Maltese’, de legendarische reeks van de al even legendarische, in 1995 overleden tekenaar/scenarist Hugo Pratt?

Die werd twee jaar geleden opnieuw gelanceerd. Onze reactie op het eerste nieuwe album was positief: ‘Onder de middernachtzon’ is een mooie voortzetting van een legendarische reeks en bovendien een fraaie uitnodiging voor nieuwe lezers om een oude stripheld te ontdekken.

En ja, ook dit tweede album is goed. Niettemin twijfelen we. Dat de scenarist Juan Díaz Canales verhalen kan vertellen, staat vast. Wie de reeks ‘Blacksad’ kent, heeft weet van zijn talent. Ook hier overtuigt hij. Corto Maltese, de avonturier die in het begin van de 20ste eeuw de zeven wereldzeeën trotseerde, doet wat hij hoort te doen: de wereld verkennen. Van Venetië gaat hij naar Malta, van Malta naar Alexandrië, van daar naar Afrika, naar de jungle, naar overal. Dit album bevat, net als vroeger, een ziel die aanzet tot dromen. Van andere tijden, exotische werelden, van puur avontuur.

Ook de tekenaar, Rubén Pellejero, beheerst de stijl van Pratt tot in de perfectie. Losse lijnen, dikke zwarte accenten, sfeerschepping die landschappen doet opleven. Krachtig, speels, ontzettend mooi.

Meer nog: beide heren lijken te begrijpen waar het bij Corto echt om gaat. Niet zozeer om de avonturen op zich, maar om het idee ‘avontuur’. Het wegdromen naar het avontuur is belangrijker dan het te beleven. De eerste pagina’s van dit album vatten dit perfect samen.

Dus: ja, dit is een geslaagde heropleving van een klassieke reeks.

Of toch niet? We twijfelen. Het is goed, zonder meer, en Hugo Pratt is net als Corto Maltese aanwezig. Maar is dat voldoende…

Wellicht zijn we niet ruimdenkend genoeg. Wellicht zijn we net als Pratt te romantisch en vinden we dat een held samen met zijn geestelijke vader ten onder moet gaan… Want een tragisch einde doet eeuwig dromen.

Romantisch zijn we, en daarom vooringenomen. Als we daardoor deze best goede strip onderschatten, dan is dat maar zo. Ons hiervoor schamen doen we niet. Want het zijn zij, Corto en Pratt, die ons de weg wezen naar dit tot nostalgie gedoemde leven.

 

Details Strips
Canales & Pellejero, naar Hugo Pratt 'Corto Maltese 14: Equatoria'
scenario: Juan Díaz Canales
Tekeningen: Rubén Pellejero
Naar: Hugo Pratt
Uitgeverij: Casterman