Bosschaert & Zidrou, 'Horizontaal'

Strip met complicaties

Een strip die zich hoofdzakelijk op dezelfde plaats (een zetel) en rond hetzelfde personage (een zwangere vrouw) afspeelt, hoe kan dat nu iets interessants opleveren? En toch waren wij geïntrigeerd door het opzet. Want geef toe, een samenwerking tussen Zidrou en Jan Bosschaert, dat klinkt toch veelbelovend?

‘Horizontaal’ heet het resultaat en het draait helemaal rond de zwangere Sybil. Wanneer ze tijdens het kerstfeest met de familie aankondigt 3 maanden zwanger te zijn, verliest ze plots bloed. Terwijl haar moeder zich zorgen maakt over hoe ze die vlek uit het tapijt moet krijgen, komt de dokter langs met het prettige nieuws dat ze de rest van haar zwangerschap liggend moet uitdoen. Sybil probeert dan maar de tijd te doden op allerlei manieren: door een blog te schrijven, te dagdromen, internetfora af te schuimen… Tot haar kindje eindelijk geboren wordt en het verhaal toch nog een ietwat onverwachte wending krijgt.

Alle ingrediënten liggen dus op tafel voor een mooie strip. En toch waren wij teleurgesteld in wat we te lezen en te zien kregen.
Zo is er allereerst het scenario van Zidrou. Hoewel er voldoende potentieel doorklinkt in het opzet, weet hij de lezer nooit echt mee te nemen in het verhaal. Enerzijds komt dat door de oppervlakkige inhoud. Sybil gaat door een emotioneel zware periode, maar meer dan wat ze precies doet om de tijd te doden, komen we niet of nauwelijks te weten. Tijdens de zeldzame momenten dat Zidrou toch een inkijk geeft in haar gedachten, blijken die vooral te draaien rond haar eeeiiindeloooze verveling. Er bestaan interessantere onderwerpen.
Anderzijds doet ook de niet-chronologische structuur geen goed aan de diepgang van het verhaal. Het zal waarschijnlijk volledig aan ons liggen, maar wij hadden pas heel laat door dat niet elke scène chronologisch na de andere komt – datums, wie leest dat tegenwoordig nog? Toch blijft het ook na een tweede lezing, op enkele momenten na, een mysterie waarom Zidrou voor een dergelijke structuur gekozen heeft. Wij bleven verward achter.

Gelukkig weet Jan Bosschaert de schade gedeeltelijk te beperken met zijn tekentalent. Zidrou heeft hem gevraagd voor dit scenario omdat ‘hij goed is in het weergeven van emoties van vrouwen’ en Bosschaert demonstreert zijn kunde op dat vlak dan ook met verve. Hier en daar schotelt hij de lezer enkele mooie plaatjes voor. Helaas is de inkleuring geen schot in de roos. Waarom leek het een goed idee deze strip in de oranjetinten te laten baden? Ook dat is mysterie dat we met de beste wil van de wereld niet opgelost krijgen. Het gaf ons vooral het gevoel iets te lezen dat al gedateerd was nog voor we de eerste bladzijde hadden omgeslagen.

We hadden het heel graag anders gezien, maar deze one-shot is helaas niet geworden wat we ervan verwacht hadden. Al betekent dat niet dat we een nieuwe samenwerking tussen deze twee meesters van het beeldverhaal vanaf nu op voorhand afschrijven. Volgende keer bullseye!

Details Strips
Scenarist: Zidrou
Tekenaar: Jan Bosschaert
Uitgeverij: Le Lombard
Jaar:
2018
Aantal pagina's:
72