Bert Gevaert & Johan Mattelaer, 'Roma intima'

Het Prince-gevoel van Rome

Wie tijdens een conversatie het begrip 'oud Rome' hoort vallen, verwacht in veel gevallen een sleetse uitleg over historische keizers en illustere ruïnes. Toch blijft Rome een knetterend kruispunt waar hedonisme en religie samenkomen; een smeltpunt van Dionysos en Apollo.

Er zijn door de eeuwen heen bibliotheken geschreven over Rome en de Romeinen. Het leeuwendeel van die publicaties zijn gedegen publicaties, waar jarenlang vorserswerk aan voorafging. In veel gevallen gaat het over essentiële literatuur, maar essentieel is geen synoniem van speels. Romeinen wisten zich verdraaid goed te vermaken, een component van de Romeinse samenleving dat soms onderbelicht blijft.

'Roma intima' daarentegen richt zich net op dat luik van het dagelijkse leven. De insteek die Gevaert en Mattelaer daarvoor hanteren plaatst de nooit uitputbare schat van de Oudheid in een nieuw daglicht. Aan de hand van hoofdstukken die refereren aan overbekende popsongs worden de liederlijke kanten van de kanten van de Oudheid geëxploreerd. Of wat dacht je van een luik over geboortebeperking in de Romeinse maatschappij onder de titel 'Hey you don't be silly, put a condom on your Willy!'? Juist, dat is een rechtstreekse verwijzing naar de illustere vrouwengroep Def Dames Dope.

Via de geschiedenis van het uiterst persoonlijke bereik je als lezer een plaats waar standaardwerken als Suetonius' 'Keizers van Rome' of Edward Gibbons 'De geschiedenis van de neergang en de val van het Romeinse Rijk' je nooit brengen: de slaapkamer. Of het voorgeborgte van de politieke arena. Immers: als de neus van Cleopatra wat korter was geweest, zag de hele wereld er anders uit. Zo stelde de Franse filosoof Blaise Pascal (1623-1662) toch.

Toiletbezoeken, schoonheidsidealen, overspel bij de Romeinen: ze krijgen allemaal de ruimte in dit uiterst toegankelijke werk. Dat evenwel nergens banaal wordt, daarvoor worden te veel kruisverbanden gelegd met latere tijdperken en tonen beide auteurs zich te beslagen in hun onderwerp. Bovendien benaderen ze hun thema vanuit een andere hoek: Mattelaer als medicus, Gevaert als classicus.

We kunnen alleen maar hopen dat dit boek een stevige groep lezers vindt. Lezers die zich opnieuw kunnen verwonderen aan het oneindige rijke vlechtwerk dat de Romeinse samenleving was.

Details Non-fictie
Uitgeverij: Sterck & De Vreese
Jaar:
2020
Aantal pagina's:
221