Balak & Sanlaville & Vivès, 'Lastman 3'

Sexy in Mad Maxland

En toen veranderde alles. Wie dacht dat 'Lastman 3' hetzelfde pseudo-middeleeuwse sfeertje uit de vorige delen zou tonen, zal vreemd opkijken. Vergeet wat vooraf ging. De sprookjesachtige vallei van de eerste twee strips wordt letterlijk achterwege gelaten.

Adriaan Velba en zijn moeder Marianne springen op de motor en scheuren weg. Ver weg, de woeste wereld in. Op weg naar de stad Nillipolis: de tegenpool van alles wat Adriaan en Marianne tot dan toe kenden. Waarom? Omdat ze op zoek gaan naar Richard Aldana, de kerel met wie Adriaan vocht tijdens het prestigieuze krijgerstoernooi uit de vorige boeken. Richard vlucht, waar naartoe is onbekend, net als zijn motieven.

Nillipolis, de stad, is eigenlijk ook een sprookje: fantasie, vreemd, afgelegen, mysterieus, maar in het negatief. Geen Pinoccio-stad, maar Mad Max: bevolkt door lelijke mannen met veel te weinig tanden, gerund door een über-corrupte politiemacht. Alles is druk, alles is vuil. Mensen zijn nerveus en levens bijzonder goedkoop. Gelukkig blijven de vrouwen beeldschoon, zoals dat hoort.

Nillipolis is een verademing. De makers zijn slim. Het was een geniale zet om de hoofdpersonages uit hun vertrouwde omgeving weg te rukken. Het zorgt voor een schok bij hen, Adriaan en Marianne, maar ook bij de lezer. Plots blijkt 'Lastman' veel ambitieuzer te zijn als de eerste twee delen deden vermoeden. Achter de vallei ligt een hele nieuwe wereld, zoveel meer om te ontdekken.

Dat is wat 'Lastman 3' voornamelijk is. Een tocht, een queeste. Een kennismaking met absurde situaties en vreemde figuren. In een rotvaart wordt je van de ene scène in de andere geslingerd: via een achtervolging naar gevangenis, het bordeel in, de achterbuurt uit. 'Lastman' gaat vooruit. Meer dan voordien is dit actie, voortreffelijke actie.

Wat ons deed beseffen dat Bastien Vivès' tekeningen hier voortreffelijk bij passen. Zijn strip 'De grote odalisk' liet dat al uitschijnen, maar nu pas is het een feit. Vivès' fijne lijnenspel – door ons al zo vaak bejubeld – is perfect voor dit soort verhalen. Achter het wit, zwart en grijs, raast de wereld vooruit. De manga-invloeden zijn onmiskenbaar, maar voor de rest is en blijft Vivès zichzelf. Onmiskenbaar geniaal, nog steeds.

'Lastman 3' is misschien wel het beste, meest verrassende deel uit de nog prille reeks. Het is ambitieus, maar niettemin pretentieloos. Want vergeet niet dat dit boven alles een genre-strip is. De inspiratiebronnen – manga, fantasy, 'Mad Max' – liggen er vingerdik op, dat valt niet te ontkennen, maar nergens wordt het cliché.

'Lastman' doet deugd. Het bewijst dat een genre fris kan zijn. En grappig. En sexy. Dat niet elk cliché verzandt in modderige drab. Leve 'Lastman'. 

Details Strips
Auteur: Balak
Auteur: Sanlaville
Auteur: Bastien Vivès
Uitgeverij: Casterman
Jaar:
2013
Aantal pagina's:
204