Antoine Carrion & Jérôme Hamon, 'Nils 2: Cyan'

Mooie mythologiemix

De wereld gaat naar de knoppen. Het landschap is er donker, kil en doods… Hoewel de grond vruchtbaar is, kiemt geen enkel plantje. En geen plantjes betekent geen eten, die som is snel gemaakt.

Nils en zijn vader gaan op onderzoek om de hongersnood te voorkomen. Iets verder vinden ze de oorzaak: gigantische robots van Cyan roven de elementalen. Elementalen zijn geesten van overleden wezens die plantenzaad een bewustzijn geven en doen groeien. De reden voor de roof weet niemand, maar de robots blijven de zaden stelen. Toch is er hoop: wat als Nils en zijn vader de focus verleggen op de machthebbers en niet zozeer op de praktisch onverwoestbare robots? Drie goden kijken toe naar het gewoel onder hen. Ze zijn gekweld door een visioen waar wurgende, metalen tentakels de levensboom Yggdrasil aanvallen. En toch gebeurt er niet veel…

Spanning troef in de nieuwe ‘Nils’, net zoals in deel één. De ecologische sciencefictionstrip vertoont invloeden van Noordse en Japanse mythologie. Die pluim mag Jérôme Hamon op zijn hoed steken. Daarnaast doet Antoine Carrion ons weer likkebaarden met zijn schitterend tekenwerk. Ook de inkleuring is tot in de puntjes gedetailleerd en de totaalbrok zorgt ervoor dat we nu stilaan hopen dat het slot van de trilogie snel zal volgen!

Details Strips
tekeningen: Antoine Carrion
scenario: Jérôme Hamon
uitgeverij: Silvester
Jaar:
2019