Jan Mulder, De analyticus

Over boeddha's en Wilkes

Week na week kruisen ‘kenners’ de degens op televisie. Erger en verwoeder dan politici. Lijdend voorwerp van de discussie: de tactiek, de flankaanvallers, de scheidsrechter en uiteraard de coach.

 

Jan Mulder weet wie ze zijn en hoe ze heten. Logisch, hij is er zelf een. In Noord-Nederlandse taal: de analyticus. In België: de analist. Zoals Mulder het zelf beschrijft: 'Bij de analyticus zie je meer een opgewonden meneer in de openlucht met een net naar vlinders meppen, een aangename bezigheid die verder niemand kwaad doet.' Uitgeverij Thomas Rap bundelde 's mans beste columns (eerder in 'Humo' en 'De Volkskrant' verschenen) en liet die inleiden door Mulders eigen doorlichting van ‘De analyticus’.

 

In zijn gekende onderkoelde, ironische stijl fileert Mulder het hele voetbalwereldje: de exorbitante bedragen, de (grillen van de) spelersvrouwen, hoe je een penalty moet trappen, de schoonheid van de keeper, sterren op de terugkeer en het taalgebruik van de trainer.

 

Met analisten kun je het eens zijn of niet, maar waarover je niet kunt discussiëren, is dat Mulder werkelijk hilarisch is. Hij is een meester in het romantiseren van de sport, om het dan rauw te laten botsen met de keiharde business die het heden ten dage is. Zo pent hij het verloop van de penalty’s in de finale van de Champions League van enkele jaren geleden (Man United tegen Chelsea) neer met vermelding van hoeveel de missende spelers nu juist per week verdienen.

 

Dit aangedikt met wat pseudo-psychoanalyse en de pleonastische maar oprechte opmerking dat voetbal voetbal moet blijven. Mulder heeft een hartgrondige hekel aan het opgeklopte gedoe: de voetbalpsychologen, de boeddha’s (!) die Jurgen Klinsman installeerde in het trainingscentrum van Bayern, de uitleg van de trainer die steeds ingewikkelder wordt.

 

Het is heerlijke lectuur van iemand die nuchterheid hoog in het vaandel heeft, maar dat alles kan brengen in een meeslepende en afgemeten stijl. Dat Mulder zoveel ervaring heeft en zijn klassiekers kent, maakt het des te interessanter. Zo denk je terug aan legendarische matchen (Nederland-Argentinië, WK 1994 en de splijtende millimeterpass van Frank de Boer) en leer je ook wat nieuwe legendes kennen uit ver vervlogen tijden à la Faas Wilkes en Pierre Sinibaldi.

Met andere woorden: wie een beetje voetbalfan is, zal zich deze aankoop niet beklagen. Onze favorieten: ‘Ajax moet weer een voetbalclub worden’, ‘Een tien’, ‘De handdruk van Mourinho’, ‘Het luxe leven van Rafael van der Vaart’, ‘Cruijff, Van Basten en de organisatiestructuur’.

Details Non-fictie
Auteur: Jan Mulder
Copyright afbeeldingen: Thomas Rap
Uitgever: Thomas Rap
Jaar:
2009
Aantal pagina's:
399