Aimée de Jongh, 'Snippers: Het is weer zo'n dag'

Lach-of-ik-schiet stripboek is schot in de roos

Aimée de Jongh is een animator die met haar afstudeerfilm 'One past two' een pareltje afleverde. Daarnaast is zij illustrator en striptekenares. Een bedreven duizendpoot die verschillende strips schrijft en tekent, waaronder 'Snippers'. Deze dagstrip verschijnt sinds begin 2012 in het gratis dagblad Metro en op de 'Snippers' website. Recent verscheen de eerste bundeling, en het resultaat mag er zeker zijn.

De dagstrips, die semi-autobiografisch zijn, draaien om Aimée en haar (fictieve) huisgenoot Stef. Stef heeft stiekem een oogje op Aimée, terwijl zij doet alsof haar neus bloedt. Beiden zijn bezig om zich door het leven heen te slaan en komen in de nodige rare – maar vaak ook herkenbare – situaties terecht. Het geheel doet af en toe heel erg denken aan ‘Friends’, maar dan met twee in plaats van zes vrienden. 

Soms hebben bundelingen van dagstrips of webcomics last van een soort overkill. De strip is dan vaak te flauw of te voorspelbaar als je er meerdere in één ruk kan uitlezen. Een goed voorbeeld hiervan is het verder erg vermakelijke ‘Hark! A vagrant!’. De Jongh’s 'Snippers' lijkt deze dans glansrijk te ontspringen en blijft eigenlijk het hele boek lang leuk. De gags van het type lach-of-ik-schiet volgen elkaar rap op, zo'n drie per pagina, en deze hoge grap-dichtheid zorgt ervoor dat je door de strip heen raast. De stripjes zijn vlot geschreven en de timing van de scenarist is vrijwel altijd spot on. De Jongh wisselt in haar strips het bizarre (een gesprek tussen vader en zoon strontvlieg) af met het alledaagse (gebrek aan inspiratie voor... een dagstrip). Niet alleen heeft ‘Snippers' geen last van oververzadiging, de stripjes winnen zelfs aan impact doordat ze achter elkaar gelezen kunnen worden. Een grap over inchecken zonder je ov-chipkaart uit je kontzak te halen begint flauw, maar wordt, door de setup uit de eerste strip, in de volgende strips hilarisch. Toegegeven: niet alles is even grappig, maar het niveau is zo hoog dat wij baalden toen de strip uit was. Het gevolg? Wij sloegen het stripboek snel opnieuw open om de leukste grappen op te zoeken en nog eens lekker te lachen.

De ietwat te grote hoofden en ogen, evenals de – voor manga-kenners – bekende gezichtsuitdrukkingen en uitvergrote emoties, verklappen dat de tekenares zich heeft laten inspireren door de Japanse tekenstijl. Dit is geen punt van kritiek, want De Jongh is een uitstekend cartoonist en weet hoe zij de stijltrucjes in haar voordeel kan gebruiken. Het gevolg is een zeer charmante tekenstijl die oogt alsof ze het zo uit haar mouw heeft geschud. De helft van de kracht van de strip ligt dan ook in de tekenstijl. Een tekstloze strip is nu eenmaal alleen grappig als de timing en de expressiviteit van de karakters goed zijn. De kleurrijke strip heeft mede door de felle kleuren een enorme feel good vibe. Diezelfde felle kleuren zorgen er wel voor dat ‘Snippers’ aandoet als een strip gericht op kinderen, terwijl het predicaat ‘geschikt voor alle leeftijden’ toepasselijker is.

‘Snippers: Het is weer zo’n dag’ is een schot in de roos. De strip is kleurrijk, de karakters expressief en de situaties herkenbaar, maar bovenal is ‘Snippers’ erg grappig. Wij durven te stellen dat maar weinig mensen deze strip kunnen oppakken zonder tenminste drie keer hard in de lach te schieten. Het grootste minpunt aan de bundel is naar ons idee het beperkte aantal pagina’s: het is allemaal veel te snel voorbij. Gelukkig leent ‘Snippers’ zich uitstekend voor meerdere leesbeurten, die wij zeker zullen benutten.

Details Strips
Auteur: Aimée de Jongh
Uitgeverij: Strip2000
Jaar:
2013
Aantal pagina's:
48