A.H.J Dautzenberg, 'Vogels met zwarte poten kun je niet vreten'

Iedereen is gek.

Stel, je hebt je 'Vogels met zwarte poten kun je niet vreten' aangeschaft. Dat is lovenswaardig, je steunt immers de minder bekende literatuur. Stel, je hebt geen zin het boek te lezen (wat ondergetekende, ter uwer lering en vermaak, uiteraard wel heeft gedaan) en je wilt toch te weten komen wat voor boek meneer Dautzenberg heeft geschreven. Je gaat in het colofon kijken. Je leest over een hommage aan Gerard Reve en over een verhaal dat de redactie van het satirische blad Propria Cures als 'de meest vieze gastbijdrage ooit' heeft bestempeld. Dat wil wat zeggen.

Je slaat het boek open, op een willekeurige pagina. Je gooit jouw vinger willekeurig op een zin en leest hem, op de bus van de boekenwinkel naar huis, luidop voor. 'Ik spreid haar benen, pak het houten kruis en steek de treurende Christuskop in haar verlebberde kut' (p. 131). Voor jou zit een dametje, dat haar oren zichtbaar spitst. Je volhardt en bladert terug om luidkeels te roepen: 'Een buidel huid, waarvan de randen via het voorhoofd en de oren tot onder de kaak lijken aangehecht' (109). De hele bus kijkt nu om, alsof je een stelling van Krishna hebt geroepen. Nog eentje dan. 'Liefdevol omklemt hij de toiletpot, grind laat hij over zijn lippen druppelen'(217).

Je wordt weggevoerd, door mannen in witte jassen. Je hebt tijd genoeg om het boek dat je net gekocht hebt te lezen. Gelukkig maar. Je had je even goed toevallig een slecht boek kunnen aanschaffen. En dat is 'Vogels met zwarte poten kun je niet vreten' allerminst. De zinnen zijn representatief voor het boek, want de personages die Dautzenberg vormgeeft zijn ziek. En jij ook. Want je hebt ook fantasieën waar je liever niet voor uit komt. Je denkt ook wel eens aan seks en misschien denk je er wel aan om ooit eens iemand te vermoorden.

De personages van Dautzenberg verlangen wanhopig, maar steken hun verlangen weg achter een masker van normaliteit en banaliteit, net zoals wij allemaal. Hun verlangens zweven ergens achter in hun hoofd, klaar om toe te slaan in een onbewaakt moment. En het ergste van al? Je zal er jezelf in herkennen, in de personages. Je zal meeleven met een pedofiel, begrip tonen voor een moordenaar en een containerseksueel. Gênant.

En je zal blij zijn dat je veilig wegzit in de instelling, en je hoopt dat de rest van de mensheid zich ook laat opsluiten. Want het boek van Dautzenberg toont onbarmhartig, rauw en puur aan dat de mens een ziek beest is, hoezeer hij ook probeert beschaafd te zijn. En je herleest Dautzenberg, omdat je toch niks beters te doen hebt, en je voelt je beter. Je bent niet alleen.

Details Fictie
Auteur: A.H.J Dautzenberg
Copyright afbeeldingen: Contact
Uitgever: Contact
Jaar:
2010
Aantal pagina's:
296