Aan boord van de Morgenster

Piraten zonder Sparrow

En toen waren er plots piraten. Wat mag verwonderen: ooit waren ze immers volstrekt onpopulair. En niet alleen in vroegere, kannondragende tijden of nu in de Somalische wateren, maar ook in de entertainmentindustrie. Een piraat stond gelijk aan groot risico en waarschijnlijk geldverlies. Pas onlangs, sinds Jack Sparrow en Piet Piraat, mag er weer volop rum gedronken worden. Nooit zagen we de zeerovers zo graag komen als nu.

Dat 'Aan boord van de Morgenster' kan inpikken op dit succes, lijkt ons weinig waarschijnlijk. Nochtans gaat het hier ook over vrijbuiterij. Meer bepaald over een oude piraat die terugblikt op zijn avonturen op zee. Verwacht echter geen queestes waarin legendarische schatten gezocht worden of zeemeerminnen en romantische overpeinzingen in het kraaiennest. Dit is geen kwajongensverhaal op zee, maar een redelijk realistische vertelling. Een terugblik op een hard leven, waarin piraten lelijk zijn, gemeen en verstoten.

Het verhaal focust op ene Mac Graw, dokter aan boord van de Morgenster: het schip van kapitein George Merry. De verteller, amper een tiener toen hij onder Merry diende, blikt terug op zijn vriendschap met Mac Graw. Hij omschrijft hem als een ietwat mysterieuze figuur. Als de sprankel beschaving in een volledig verwilderd en verwarrend piratenleven.

De strip geeft je aan de hand van enkele personages een beeld van hoe het leven van een zeerover echt was: ruw, koud, hard, meedogenloos en vol bijgeloof. Maar ook magisch in de lokroep naar onontdekte gebieden, spannend en zelfs hartverwarmend, met vriendschappen die voor het leven gesloten worden. Het is een atypische, maar menselijke en soms zelfs ontroerende benadering van wat al te vaak als stereotiep wordt weergegeven.

Dat deze strip niet zal profiteren van Jack Sparrows populariteit ligt aan de nogal fragmentarische opbouw van het verhaal. Er wordt niet echt naar een climax toegewerkt, het echte avontuur is afwezig. De focus ligt op scènes die op zich staan en samen de sfeer oproepen van hoe het was.

Niet dat wij het niet graag lazen. Integendeel zelfs. Er zitten prachtige scènes in – die over het spookschip bijvoorbeeld, of die in de jungle – en het ziet er allemaal bijzonder goed uit. Toch duurde het even voor we aan de vreemde semirealistische, half cartooneske tekenstijl gewend waren. Voornamelijk de gezichten van de figuren, vaak nogal vreemd grijnzend, konden ons niet echt bekoren. Al betert het na verloop van tijd. De piratenkoppen overtuigen meer en meer, de zeeën zijn indrukwekkend getekend en het uitgepuurde kleurenpalet kruipt na verloop van tijd onder je vel.

'Aan boord van de Morgenster' is een degelijke strip die duidelijk met veel enthousiasme getekend en geschreven werd, maar waar toch wat op aan te merken valt. Deze strip zal mensen bekoren, maar lang niet iedereen. Middelmaat, dus? Misschien, maar dan wel met enkele opvallend fascinerende elementen.

Details Strips
Auteur: Riff Reb's
Uitgeverij: Silvester Strips
Jaar:
2011
Aantal pagina's:
113